Vuk u jagnjecoj kozi

Razgovarao: Nebojša Popović

Pred Vama je integralni tekst intervjua datog portalu Sputnjik 17. januara 2018. godine. Na ovom linku možete pogledati i objavljenu verziju intervjua uz redakcijske intervencije.

Američki analitičar Januš Bugajski upozorio je da će Moskva pokušati da od svih bilateralnih sporova u zemljama jugoistočne Evrope napravi latentni sukob, da je Putinova strategija na Balkanu “zavadi pa vladaj”, a sa kojom, između ostalog, želi da „zavadi Crnu Goru i Srbiju“. Jelena Milić je za RTCG takođe rekla da vjeruje da Rusi imaju uticaja i interesa da podstiču priču o pravljenju velike Hrvatske, velike Albanije, velike Srbije, da bi u jednom takvom najgorem mogućem scenariju oni došli kao interventna i pomoć Srbiji.

Kako to komentarišete, ko po vama sprovodi pomenutu imperijalnu politku na Balkanu? Da li je po srijedi svojevrsna zamjena teza?

Za razliku od gospođe Milić koja nije referentna za bilo kakve ozbiljne analize, Bugajski se ozbiljno bavi Balkanom nekoliko decenija. Njegove procjene korespondiraju sa stavovima vojno-industrijskog kompleksa Vašingtona, za njega je američki predsjednik Tramp “samoproglašeni dilmejker”. Sve što je Bugajski saopštio vezano za aktivnosti Moskve, suštinski predstavlja aktivnosti Vašingtona. Optužbama usmjerenim ka Rusiju stvara alibi za planirane i izvedene operacije Amerike. Njima ne bi bio prvi put da na osnovu lažnih pretpostavki i izvještaja donose odluke o finansijskim, oružanim i logističkim podrškama svojim igračima na periferiji imperije. Tako šire sopstvenu moć, novoosvojene teritorije kontaminiraju novčanicama sa nacrtanom glavom predsjednika Amerike čija proizvodna cijena iznosi 12 dolarcenti, a svijetu je prodaju kao 100 dolara. Dovoljno je prisjetiti se Kolina Pauela i rušenja Iraka, a sve pod lažnom optužbom da Iračani posjeduju oružje za masovno uništenje. Obračun je išao do snimljene egzekucije Sadama Huseina vješanjem. Nakon toga je čak i BBC 10. juna 2008. godine objavio da je “američka akcija u Iraku najveća pljačka u istoriji čovječanstva u kojoj je opljačkano preko 23 milijarde dolara”. Ali Amerikanci to uvijek tako rade. Stiven Kinzer (iako izolacionista), spoljnopolitički komentator Njujork Tajmsa i naučni saradnik Instituta za međunarodna istraživanja “Votson” pri univerzitetu “Braun”, napisao je lijepu knjigu čiji naslov govori sve „Pučevi, invazije, revolucije“ u podnaslovu: „Kako je Amerika mijenjala režime, od Havaja do Iraka”. Amerika na politici „zavadi pa vladaj“ ostvaruje sopstveno vojno prisustvo u više od 150 članica Ujedinjenih nacija i na Kosovu, i u tom smislu njihov zahtjev za upis u Ginisovu knjigu rekorda po tom osnovu sigurno ne bi bio odbijen. Što se konkretno Srbije i Crne Gore tiče sukob su posijale zapadne sile onoga dana kada su odlučile da Crna Gora nestane sa političke mape svijeta, a da decenijama nakon toga podstiču, hrane i njeguju intifadu između onih koji se osjećaju Srbima u Crnoj Gori i onih koji se osjećaju Crnogorcima. Čak je i Francuska saopštila zvanično priznanje ove činjenice kroz orden Legije časti princu Nikoli Petroviću. Tom prilikom je u aprilu 2017. godine Florans Manžen direktorica za kontinetalnu Evropu u francuskom Minitarstvu spoljnih poslova saopštila, citat: “Francuska ispravlja moralni dug prema dinastiji Petrović. Crna Gora je jedina u istočnoj Evropi vjekovima odolijevala Otomanskoj imperiji. I pored toga mi smo ovdje, među ovim zidovima, u pobjedničkoj euforiji 1918, zbog Jugoslavije žrtvovali Kraljevinu Crnu Goru onome što smo smatrali višim interesima. Vaš prađed je od samog početka rata 1914, bio saveznik koji se hrabro borio protiv nadmoćnog neprijatelja, ali je na Versajskoj mirovnoj konferenciji to zaboravljeno”. Read the rest of this entry »

Advertisements

Izvor: Sputnjik

USAMNKomentarišući za Sputnjik novu agendu američke spoljne politike za Crnu Goru i region, koja podrazumijeva i najavu stalnog američkog vojnog prisustva u jugoistočnoj Evropi, kao i novo strateško zbližavanje SAD sa Srbijom, politički analitičar Aleksandar Aleksić kaže da Amerika u svojim strateškim dokumentima rijetko ide toliko eksplicitno u saopštavanju stavova kao što to može da radi kada je u pitanju Balkan i zemlje poput Crne Gore.

Govoreći o sada već neskrivenoj američkoj najavi kreiranja ambijenta za stvaranje „lojalne opozicije“ u Crnoj Gori, Aleksić smatra da se suštinski radi o jasnoj poruci svim crnogorskim političarima da za njih neće biti mjesta u političkom životu ukoliko otkažu poslušnost Americi.

Kako tumačite najavljenu pomoć od strane SAD da se kada je u pitanju Crna Gora pristupi „njegovanju zdrave političke klime koja podrazumijeva prostor za lojalnu opoziciju“?

U svojim strateškim dokumentima SAD rijetko idu toliko eksplicitno u saopštavanju stavova kao što to mogu raditi kada je Balkan u pitanju. Dodatan specifikum njihovog političkog obraćanja pojedinim balkanskim zemljama, kakva je recimo Republika Titograd, oslanja se na činjenici da je vlast nepromijenjena od 1946. godine do danas. Savez komunista je samo početkom 90-tih godina XX vijeka promijenio naziv stranke u Demokratska partija socijalista, zadržao svu imovinu i nesmetano nastavio sa djelovanjem. Mijenjao se u skladu sa geopolitičkim potrebama onih koji su upravljali Crnom Gorom i uvijek je silom, korišćenom isključivo s ciljem održavanja na vlast, održavao svoj unutrašnji privid koherentnosti. Zajednički imenilac svih faza jeste da se teritorija permanentno uništavala, deindustrijalizovala, pljačkala do besvijesti i siromašila u ciklusima, nesposobna da strateški osmisli sigurnu budućnost za svoje potomstvo i još dalje od toga da zaustavi decenijske negativne demografske trendove. S druge strane obaveze prema onima koji upravljaju regionom ispunjavane su bez pogovora. Read the rest of this entry »

muaIntervju koji je dat portalu Sputnjik (novinaru gospodinu Nebojši Popoviću) 28. oktobra 2017. godine i koji je objavljen iz dva dijela. Prvi dio se odnosio na aktuelne događaje u Srbiji i Crnoj Gori, a drugi dio na specijalne “Gladio” operacije NATO pakta u Zapadnoj Evropi. Sputnjik je zbog obima uradio redakcijske intervencije. Na ovom mjestu objavljujem integralno kompletan intervju.

SPUTNJIK: Kako vidite situaciju u Crnoj Gori? Da li se uopšte nazire kraj političke krize, i u kom pravcu vidite njen ishod nakon ulaska zemlje u NATO?

– Politička teatarska predstava koja nosi radni naslov “Vojni udar” već više od godinu dana drži Crnu Goru u regionalnom fokusu, a predstavlja čistu NATO operaciju koja je imala dva vektora dejstva. Spoljašnji vektor dejstva je poslužio za uvlačenje Crne Gore u NATO protivno većinskoj volji njenih građana. Taj vektor dejstva je ulaskom Republike Titograd u NATO počeo snažno da gubi na svom intenzitetu. Unutrašnji vektor dejstva kompletnu političku scenu dijeli na one koje Amerika želi da vidi kao naslednike Đukanovića i uključi ih u novu kolonijalnu upravu (na njihovom čelu je Miodrag Perović sa svim partijama kojima organizuje sastanke u ambasadi SAD) i na one koje želi da drži ekstremno desno, a da suštinski oni to jesu tačno onoliko koliko može biti politički-bezbjednosno operativan jedan Slaven Radunović, Branko Radulović, Goran Danilović, Predrag Bulatović, Emilo Labudović ili Milutin Đukanović.

Read the rest of this entry »

Izvor: Sputnjik

Nato MontenegroNakon ulaska u NATO generacije koje dolaze mogu da se nadaju samo u potpunom demografskom urušavanju i nestajanju, što se posebno snažno osjeća na Cetinju, kaže u intervjuu za Sputnjik Aleksandar Aleksić, bivši gradonačelnik Cetinja i politički analitičar.

Komentarišući napetosti u odnosima velikih sila, Aleksić tvrdi da od početka 20. vijeka pa do danas, za SAD ne postoji ozbiljnije i važnije politike od politike sprječavanja stvaranja strateškog saveza na tlu Evrope između Rusije i Njemačke, i da, kada bi bio moćniji od Rusije, NATO bi sigurno udario na nju, ali ih ruski nuklearni potencijal odvraća od suludnih misli koje bi dovele do apokalipse.

Kako vidite aktuelno stanje na crnogorskoj političkoj sceni?

— Aktuelno stanje valja posmatrati isključivo u kontekstu novih političkih okolnosti nastalih prijemom Crne Gore u NATO pakt protivno volji njenih građana. O tome se odlučivalo u centru moći SAD, daleko od očiju nemoćnog predsjednika Trampa. Od Trampove inauguracije do danas nade kompletne planete da će Amerika promijeniti spoljnu politiku rušile su se kao kula od karata rušenjem svakog pojedinačnog Trampovog saradnika, od kojih neki nisu uspjeli da povežu ni dva vikenda na mjestu na kom su postavljeni. Desilo se upravo ono što je Kisindžer najavio još 22. novembra mnogo prije inauguracije izabranog predsjednika: „Mi smo decenijama cijepali aktuelne administracije. To može da se desi i ovog puta, ali ne treba od toga počinjati“.
Read the rest of this entry »

Broj posjeta stranicama:

  • 168,305 hits

Profile, Network & E-mail

Aleksic Wordpress's Facebook profile

E-mail

%d bloggers like this: