Događaji koji su pratili fudbalski pohod ekipe Budućnosti iz Podgorice u susretu sa splitskim Hajdukom podsjećaju u mnogome na događaje s početka devedesetih godina kada se zalijetala ratna mašinerija Srbije i Hrvatske, po dogovarima između Miloševića i Tuđmana. No, da se ne vraćamo na ta vremena. Današnja su daleko od toga. A ratova sigurno neće biti na Balkanu – bar neko vrijeme, da ne kažem – do daljnjeg. Ono što mi je zanimljivo, jeste – fenomen navijač.

Emotivni naboj koji se stvara u situacijama kada se na nacionalnoj osnovi pokušava sportski događaj pretvoriti u skup visokog bezbjedonosnog rizika nema blage veze sa spontanim izlivima emocija. Makar ne na ovim prostorima. Da je to tako u prethodnih nekoliko godina potvrdili su mnogi, svjedočeći u raznim situacijama na tu temu. Sve ovo ima i svoj istorijat, pa se valja prisjetiti samo nekih likova koji su, nakon završetka II svetskog rata, vodili dva najmoćnija fudbalska kluba bivše Jugoslavije Svetozar Vukmanović Tempo (general JNA) u “Partizanu” i Slobodan Penezić-Krcun (visoki funkcioner DB-a Srbije) u “Zvijezdi”. Oduvijek se znalo da je “Partizan” navijen na vojsku, a “Zvijezda” na policiju. Ta dva fudbalska rivala, svoje vječite derbije nisu vodili samo na stadionima, već i u prelaznim rokovima, prilikom kupovine (preprodaje) igrača, prilikom namještanja fudbalskih utakmica i prvenstava… Ko je jači, prestižniji, “Partizan” ili “Zvijezda”, vojska ili policija.

Specijalna emisija “Jedinica” koja je nastala u produkciji B92 iznosi eksplicitno podatke o tome kako je Arkan kontrolisao navijače Crvene zvijezde “Delije” i stvarao atmosferu linča kada je to trebalo službi, a vezano za odnose Beograda i Zagreba. Finansijski je najveći broj navijača kontrolisan preko zadruge “Delije” gdje ih je zapošljavo i oko koje ih je homogenizovao. Željko Ražnatović je na sjevernu tribinu Marakane sredinom osamdesetih stigao direktivom DB-a, sa zadatkom da vrati, u to vrijeme poljuljani duh jugoslovenstva navijačima crveno-bijelih. Sličnih, zvaničnih i nezvaničnih, verzija u priči o žestokim momcima sa tribina exyu sportskih arena ima mnogo i sve govore jedno te isto. Oni koji kontrolišu situaciju u stadionskoj areni imaju ne malu moć. Na isti način se kontrolišu i navijači drugog najvećeg srpskog kluba “Partizana”. Dva najveća hrvatska kluba Dinamo i Hajduk bukvalno imaju iskopiranu situaciju, što je i logično s obzirom na istu matricu iz koje sve potiče.

Ako se sad vratimo na današnji teren svjedoci smo da je gostovanje Hajduka u Podgoricu u potpunosti podsjećalo na kontrolisano huliganstvo. A ko ga kontroliše nije teško provaliti. Vijesti su iz dana u dan podgrijavale atmosferu, ali pozicionirajući priču na navijačku osnovu bez nacionalizma. Kao i obično – pakleni plan. Tih dana niko nije pominjao ni Srbe ni Delije. Ređali su se tekstovi: “Podgorica će u četvrtak biti pod policijskom opsadom. Na stotine policajaca, pripadnika interventnih vodova i inspektora obezbjeđivaće navijače Hajduka, koji će u Podgoricu doputovati na dan utakmice. Deset autobusa krenuće iz Splita u četvrtak u šest sati, a u 13 časova na Debelom brijegu zakazan je susret sa navijačima koji dolaze sopstvenim automobilima. Na graničnom prelazu navijače Hajduka dočekaće jaka, do sada neviđena, policijska pratnja. Od graničnog prelaza “torcida” će biti pod pratnjom crnogorske policije, a interventne jedinice Herceg Novog, Tivta, Kotora, Budve, Cetinja i Podgorice obezbjeđivaće njihovo putovanje do stadiona Budućnosti.” I što se desilo – najžešće je bilo kada su se navijači Hajduka vraćali u Hrvatsku i prolazili Jazom. Tom prilikom je više od pedeset mladića kamenovalo konvoje navijačkih autobusa. Policija je odigrala svoje i privela čak njih 45.

U kompletnoj gužvi i demonstraciji nacionalističkih sranja, s pozicije srpstva (a što je jako potrebno pred usvajanje Ustava u CG), sve se završilo pucnjima policije, u znak upozorenja. Dnevni list Vijesti je bez ikakve dileme odmah sve učesnike u divljanju okarakterisao kao “Delije” i kao Srbe čime se prizor još pojačao. Jasna strategija, da jasnija ne može biti. Odmah sjutra je reagovao srpski blok u Crnoj Gori i oslonio se na događaj po utvrđenom pravilu po kom služba sprema, obrađuje i medijski prezentira situaciju.

Baš tih dana se poklopilo da i Amfilohije Radović, mitropolit SPC u CG Rolling Stones-e označava kao bend koji širi anticrkvenu propagandu, s tim što se upravo sa vođom navijača Zvijezde, jednom davno u Cetinjskom manastiru pod oružjem zdravio, i nikad mu nije ni na kraj pameti palo da arlaukanje polugolih pjevačica sa Pink TV-a osudi u bilo kom smislu, iako one po mom skromnom sudu zaslužuju epitet najvećeg dna koji je kič ikada dotakao na ovim prostorima.

Upravo iz ovih razlog jutros je, na žalost, stigla i “splitska” osveta. Autobus sa navijačima Budućnosti, koji su se vraćali iz Splita, kamenovan je kod Dubrovnika. Osim materjalne štete nije bilo povrijeđenih. Polomljeno je nekoliko stakala na autobusu. Bačeno je i nekoliko Molotovljevih koktela, koji su napravili samo manju štetu. Srećom – niko nije povrijeđen. Takođe, i u Splitu, kod tržnog centra Merkator, zahvaljujući intervenciji policije izbjegnuta je navijačka “sačekuša” spliskih navijača. S druge strane zanimljivo je da vlasnik FK Zete Rajo Božović pripadnik nekadašnjih zloglasnih Crvenih Beretki, (koje su na kraju prema presudi srpskih sudova, kao produžena ruka nekada najjače gangsterske bande Balkana Zemunskog klana, likvidirale Zorana Đinđića), a koji je salutirao Miloševiću u Kuli, sjedištu specijalne formacije, nije imao problema sa navijačima litvanskog Kaunasa. Možda bi i o tome po nešto mogli pitati Roćena.

____________________

Ukoliko želite ostaviti komentar, kao i za sve vas koji volite ovakvu vrstu muzike, pjesma grupe Queen koja me uvijek podiže iz loše atmosfere I Want It All, uživajte u nastavku…

Advertisements